İstismarın En Konformist Hali: Atatürk'ü Kalkan Yapan "Sol" Maskeliler
## İstismarın En Konformist Hali: Atatürk'ü Kalkan Yapan "Sol" Maskeliler
Siyaset sahnemizde her ideolojinin, her kesimin kendi çıkarları doğrultusunda sömürdüğü kutsal figürler vardır. Bunlar arasında en sinsi, en ikiyüzlü ve en acınası sömürü biçimlerinden biri de
Atatürk’ün arkasına saklanan konformist solculuktur.
Gerçek sol değerler; emeğin üstünlüğünü, halkın örgütlü mücadelesini, anti-emperyalizmi ve ezilenlerin haklarını savunmayı gerektirir. Ancak bu topraklarda türeyen bazı "sol" çevreler, halka gitmeye, halkın gerçek dertleriyle dertlenmeye ve sahici bir program üretmeye cesaret edemedikleri için her sıkıştıklarında
Atatürk'ü bir siyasi kalkan ve konfor alanı
olarak kullanırlar.
Bu zihniyetin siyaset tarzı, devrimcilik değil, adeta bir
ideolojik sığınmacılıktır
.
### 1. Halktan Kopukluk ve Elitist Kibir
Atatürk’ü ezbere sloganlarla, hiçbir derinliği olmayan hamasetle savunduğunu iddia eden bu kesimler, aslında halkın gerçek dinamiklerine karşı derin bir yabancılaşma içindedir.
- Koltuk Siyaseti: Seçim yenilgilerinin ardından "Halk bilinçsiz, çünkü Atatürk'ü anlamıyor" kolaycılığına sığınarak kendi başarısızlıklarını ve halktan kopukluklarını örtbas ederler.
- Meydan Okuyamayan Siyaset: Gerçek anlamda yoksullukla, adaletsizlikle veya sömürü düzeniyle mücadele etmek yerine, sadece semboller üzerinden siyaset yapmayı marifet sanırlar.
### 2. Düşünsel Tembellik ve Ezbercilik
Atatürk, çok yönlü bir lider, reformcu ve aydınlanma öncüsüdür. Ancak bu kesimler için O, sadece arkasına saklanılıp eleştirilerden kaçılacak bir
dokunulmazlık zırhıdır
.
- Üretmeyen Akıl: Yeni bir fikir, modern bir ekonomik model veya toplumsal projeksiyon sunmaktan aciz olanlar, sürekli geçmişin büyük zaferlerinin arkasına sığınarak günü kurtarmaya çalışırlar.
- Ezber Söylemler: Düşünsel derinlikten yoksun bu tavır, solun en temel karakteristiği olan "sorgulama ve eleştiri" yeteneğini tamamen köreltir.
### 3. Asıl Sol Değerlere İhanet
Emperyalizme karşı tam bağımsızlığı savunan bir liderin adını kullanıp, uluslararası odaklardan veya yerli elitist yapılardan medet ummak büyük bir çelişkidir.
- Etiketçilik: "Ben Atatürkçüyüm" diyerek her türlü hantallığı, liyakatsizliği ve iç kirliliği meşrulaştırmaya çalışmak, o büyük mirasa yapılacak en büyük saygısızlıktır.
- Samimiyetsizlik: Halkın sofrasındaki ekmeğin küçülmesini görmezden gelip sadece şekilsel ve kültürel polemiklerle siyaset yapmak, solun ezilenlerden yana olma ilkesiyle taban tabana zuttur.
> Büyük bir liderin adını ve mirasını kendi siyasi konforunuzun, başarısızlıklarınızın ve elitist kibirlerinizin örtüsü haline getirmek ne solculuktur ne de Atatürkçülüktür; bu olsa olsa tarihsel bir istismardır.
Sizce bu tür söylemlerin, toplumun farklı kesimleri arasında köprü kurması gereken sol siyaseti tamamen marjinalleştirdiğini ve etkisiz kıldığını düşünüyor musunuz?